Duur tortelduifje
Tijdens een wandeling met Rupy, onze hond hoorde ik een vreemd geluid en keek achter me omhoog en zag een ekster. Niets bijzonders maar ik hoorde ook een plons in de sloot. Daar dreef als een eendje een tortelduifje. Ik liet me voorzichtig afzakken van de helling naar de sloot mijn benen geklemd om een flinke knotwilg. Deze keer had ik geen zin in een onderdompeling. Helaas bewoog het duifje zich weg van mijn reddende takje.
"Mevrouw, mevrouw, wat doet u daar?" Daar kwam de redding waarop ik gehoopt had. Een jong vrouw besloot ook een poging te doen maar het lukte niet. Daar kwamen twee mannen aan. "Kerk van Christus" zag ik op een speld op hun jasje. Zij begonnen de jonge vrouw te helpen door haar voeten vast te houden. En waarachtig het lukte. Inmiddels waren twee andere jonge vrouwen al naar de dierenambulance aan het bellen. "De ambulance is hier met 20 min." meldden ze. Een Syrische asielzoeker maakte ons gezelschap compleet. Al wachtende op de ambulance ontstond er een leuk gesprek. "Jullie begrijpen zeker wel dat ik, als ik eenmaal daarboven ben, een hartig woordje met de schepper zal hebben. Het ene dier dat het andere opvreet. Bah" zei ik tegen de heren van de kerk van Christus. Ze zeiden niet veel terug.
De Syrier vertelde weer hoe het flatgebouw waarin hij woonde met de grond gelijk was gemaakt. "Boem" en hij wees van boven naar beneden. Vreselijk toch! Met zijn vrouw en al zijn kinderen woont hij nu hier in Holland. Hij noemde al de wijken op waar zijn kinderen wonen.. Ik hoop dat hij en zijn vrouw. en ook kinderen hier in Holland gelukkig worden. Wel een complete ommezwaai!
Het duifje zat ondertussen in mijn sjaal verstopt. Totaal de kluts kwijt en liet het allemaal aan zich voorbij gaan. De pikplek van de ekster was net niet diep genoeg.
De dierenambulance kwam er aan. Er werd een soort tupperware voorraadbus gepakt waarin een nestvorm zat. Nog een warmtepack erbij en tenslotte het torteduifje er in. Daar ging het duifje in die grote auto op naar de vogelopvang. :-)
De volgende dag hoode ik dat het duifje het goed maakte en samen met een ander jong duifje zat. Met een week zou ze weer voldoende hersteld zijn achter op haar kop en haar zwempartijtje.
Gelukkig maar! Straks krijg ik vast als dank een grote flodder op mijn hoofd! :-)