Kamperen in de natuur is heerlijk. Zingende merels en koerende duiven. Er wordt wat gestrooid met havermout en rozijnen. Het geheugen van een merel is ongelooflijk. Ziet me, net zoals vorig jaar, hipt achter me aan de voortent in en wil me al volgen op het trapje naar de caravan. Dat gaan we niet meer doen vriend. Wat was ik ongerust of hij de weg naar buiten vond. Een vos liep ook langs de omheining. Wist via een gat in het hek toch de camping op te komen. Tot groot verdriet van een medekampeerster die zag hoe de vos een konijntje te grazen nam. Allemaal heel mooi maar nu is de wolf gefilmd. Het is gek maar dat geeft mij en meer mensen hier een onrustig gevoel. Als ik nu mijn hond de laatste rond geef let ik heel goed op hem en ja hoor gisteren ging hij tekeer. Ik zag niets in het donker maar hij wilde maar wat graag naar binnen. Ik ga dus op zoek naar iets wat de wolf verjaagd. Dat schijnt er te zijn. Eerlijk gezegd.....mooi die wolven maar geef mij maar weer de lijnen met spanning die we vroeger hadden. Wie het verwijderen van al die stroomdraden en hekjes ooit heeft bedacht. Dank je wel voor deze misser.